تبلیغات
کاملترین اموزش تراوین - بهترین گزینه شما بعد از یک ماه بازی (منجنیق؟ دهکده۲؟ تسخیر متروکه؟ ارتش بزرگ؟)

سلام
اینجا در مورد اینکه بهترین گزینه شما بعد از یک ماه بازی چی میتونه باشه بحث می کنیم


خب:
بالطبع اوایل بازی باید اوّل اون وظایف ۲۲ گانه رو انجام بدین بعد خورد خورد منابع رو می برین بالا، بهتون حمله می شه و/یا یه مقدار غارت می کنین و ... به جایی می رسین که جمعیت تون حدود ۱۵۰ الی ۳۰۰ می شه و منابعتون هم توی لول های ۶ الی ۹ هستن و باید یه سیاست کاری پیشه کنین. در این زمان چند تا گزینه پیش روی شماست:
  • فعلاً که خدا بزرگه، منابع رو همین جور ارتقاء (و نه ارتقاع!) بدم و مصرف کنم؟ (خدا پدر اونی که مخفیگاه رو ساخت، قرین رحمت کنه!)
  • یه ارتش خیلی بزرگ بسازم و یاور هر چی غارت هست رو استاد کنم؟!
  • منجنیق بسازیم و حال این نامردا رو بگیرم؟!
  • برم تو کار دهکده دوم (مخصوصاً ۱۵ گندمی) و یه علوفه زار تپل بسازم؟!
  • برم تو کار شکار واهه های متروکه (با قهرمان) برای جذب درصد bonus منابع؟!
  • ...

در این تاپیک قصد دارم سیاست های مختلف ادامه کار رو یه کم بررسی کنم و مزایا و معایب هر کدوم رو بیان کنم. منبع حرف هام تجربه های شخصی و صحبت با دوستان هست. شاید هم یه مقدار نظراتم بیش تر مناسب «رومن»ها باشه؛ من روی نژادهای دیگه کار نکردم.
بالطبع ممکنه شما تلفیقی از این سیاست ها رو بپسندین یا سیاست خاص خودتون رو که جزو این ها نیست داشته باشین. در اون صورت، خوش حال می شم تو همین تاپیک نظر خودتون رو بگین.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

سیاست اوّل: ارتقاء منابع

تو این روش، بدون هیچ شیله پیله ای، یه راست تمرکز می کنین تا لول ۹ منابع و یه لول ۱۰ از هر منبع و حتی ساختمون مربوطه (آجرپزی، نانوایی، ...) رو می سازین.


خوبی ها:
  • زیاد لازم نیست آنلاین بمونین. کافیه حساب کنین کی لول منابع تون از مخفیگاه می زنه بالا و فقط اون موقع بیاین. استرس کمتری دارین. منظم هم می خوابین!

  • [اگه با کاتا نیان تو سرتون] ضرر نمی کنین و هر چی می کنین سود هست. منتهی رویه ی نسبتاً کندی داره.

  • اگه می خواین برین سفر، سه چار تا مخفیگاه لول ۱۰ هوا می کنین و می تونین راحت یه جانشین بذارین که فقط هر ۱۲ ساعت یکبار براتون یه منبع آپدیت کنه.

  • دشمن برای آینده خودتون نمی تراشین و همه دوستتون دارن! مخصوصاً اگه یه ذره هم براشون فارم باشین.

بدی ها:
  • هیجان ندارین. یه کار تکراری و بدون هیچ چیز جدیدی! ممکنه کاملاً حوصله تون سر بره و احساس پوچی بکنین.

  • هیچ مقابله ای در برابر تهدیدات نمی تونین بکنین. پس فردا ممکنه یکی از ننه اش قهر بکنه با منجنیق بیاد تو سرتون و بازی براتون تموم بشه.

  • اگه یه موقعی بخواین بزنین تو کار ارتش، چون به عنوان فارم (بی دفاع) شناخته شده هستین تو منطقه، گریه تون رو در می یارن قلدرها!

  • تو اتحادتون هم کسی باهاتون حال نمی کنه (مگر این که از نظر تجاری خیلی موفق باشین).

نکات کلیدی:
  • نبض بازار رو به دست بگیرین. تنها عامل خروجی شما با دنیای بیرون یه سری پیک موتوری (تاجر) هستن!
  • اگه یکی سه بار بهتون حمله کرد، خیلی محترمانه راجع به آب و هوا باهاش حرف بزنین! اصولاً غارتگرها وقتی به یکی حمله می کنن و چیزی گیرشون نمی یاد، بیش تر احتمال می دن که بدشانسن ( = یه گرگ دیگه زودتر دهکدهه رو خالی کرده) و کمتر فکر می کنن که قربانی ممکنه مخفیگاه خوب داشته باشه یا آنلاین باشه. پس بهتره بهشون تلویحاً بفهمونین که شما خواب نیستین. البته سعی کنین نه شاکی بشین که «آی ملت! این منو غارتید! بذار قوی که شدم دودمانت رو غارت می کنم!» نه خیلی لودگی کنین که «ای غارتگر، ای بامادور، ای باقلوا...!». طبق همین گفته ها شما باید تا اندازه ای غرور خودتون رو هم (در مواقع لازم) بشکنین و این سیاست یه روش کنترل غرور هم هست! (درست مثل وقتی که پیش یه استاد گاگول می خواین درخواست نمره کنین و باید یه جوری که نه اون زخم بشه، نه شما دست تون کثیف بشه، پاچه هاش رو بخارونین).

  • خیلی تاکتیکال منابع رو آپدیت کنین. لزومی نداره همه منابع با هم مساوی باشن. مثلاً اگه خشت زیاد لازمه، خشت رو ببرین بالا. یا اگه آهن تو بازار ارزونه، آهن رو دیرتر آپدیت کنین. اما تو هر منبع، اختلاف بدترین و بهترین فیلدتون باید همیشه «یک» باشه. یعنی یه لول ۴ و یه لول ۶ اشتباهه.

  • در ساخت و ساز خیلی محتاط و اقتصادی باشین. مثلاً هیچ لزومی نداره دیوار دور شهر بسازین، یا مثلاً دارالفنون بسازین. شما باید همه تمرکز رو فقط در راستای منابع بذارین. چرا که مثلاً اگه یه دارالفنون بسازین و تا لول ۳ ببرین و ۲۰۰۰ تا منبع خرج کنین، دقیقاً یه آپدیت تپل رو از یکی از فیلدهاتون گرفتین. و این فیلد در یک ماه می تونه براتون شاید ۵ الی ۱۰ هزار تا منبع بیاره.

  • مخفیگاه بسازین. واقعاً زیاد. دقت کنین که شما فارمین و وقتی برای یه آپدیت نیاز به ۵ هزار تا چوب آنلاین دارین، باید هر لحظه احتمال این رو هم بدین که یه توتن از در برسه! البته می تونین یه دوست خوب پیدا کنین و در این شرایط منابعتون رو یه چند ساعت بدین دست اون و بعد سر بزنگاه آپدیت، ازش پس بگیرین.

  • اگه غارتگری دارین که ممکنه از خسیس بودن شما (نم پس ندادن) خونش به جوش بیاد، سعی کنین یه سوپاپ اطمینان براش بذارین! مثلاً هر از گاهی بذارین ۱۰۰ تا، ۲۰۰ تا منبع ازتون غارت کنه، تا حس کنه که حیات و استعمار شما مفیدتره تا نابودکردن شما با منجنیق!

  • سراغ ارتش نرین و سعی کنین الکی وسوسه نشین! اگه یه فارم تو دو قدمی شماست که همه توتن های اتحادتون غارتش می کنن، بذارین بکنن. دقت کنین که یه لژیونر (با هزینه ۴۴۰ و سایز جیب ۴۰) اگه ۱۰ بار با دست پر پر پر برگرده و بعد یهو بمیره، شما ضرر کردین. و این که چون شما به عنوان «فارم مهربون» شناخته شدین، این که غارتگران شما ببینن دارین ارتش می سازین، باعث می شه که احساس خطر رو توشون به وجود بیارین.

  • شعار کلیدی شما «جوجه رو آخر پاییز می شمارن» هست. پس سعی کنین صبور باشین!

  • خیلی اجباری نیست که توی اتحادی باشین؛ اما خب می تونه برای بقای شما مفید باشه. حداقل هر الف-بچه ای بهتون حمله نمی کنه! البته اعضای اتحاد هم ممکنه ازتون دفاع نکنن یا مالیات بخوان. توی اتحاد ولی اگه رفتین، سعی کنین یه نقش دیپلماتیک مثل وزیر اقتصاد یا امور خارجه یا همچین چیزی رو بگیرین و مفید باشین! یا سعی کنین نقش «مزرعه ی خوب» یا «انباردار» یا «مادرخرج» رو ایفا کنین.

حرف آخر:
این سیاست برای گول ها (به خاطر منابع دوبل و به نوعی تله هاشون)، محصلین (به خاطر این که زیاد آنلاین نمی شن؛ یا نباید بشن!)، خانم های احساساتی (که فکر می کنن غارت یعنی تو خیابون جیب بری کردن!) و هم چنین افراد عصبی و عجول (چون دقیقاً برعکس ذاتشون هست و یه تمرین خوبه!) توصیه می شه.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
سیاست دوم: ساخت یه ارتش خیلی بزرگ

تو این روش، شما به نیروی نظامی رو می یارین و با ساختن یه ارتش نسبتاً بزرگ (اوّل با ۴۰ تا سرباز، بعد تدریجاً تا ۱۰۰ تا و ۲۰۰ تا) شروع به غارت و مقابله می کنین.
خوبی ها:
  • رشد سریعی دارین. مثلاً اگه شانس باهاتون یار باشه و خیلی وقت بذارین، می تونین هر سربازتون رو در سه ساعت همواره دست پر نگه دارین. که حساب کنین می شه حدود ۱۳ منبع برای هر سرباز در ساعت و اگه ۴۰ تا سرباز داشته باشین می شه ۵۰۰ منبع در ساعت.

  • هیجان خوبی دارین! کلی می تونین وقت بذارین و هر گزارشی که می یاد کلی ذوق کنین. یا به ثانیه شمار ها نگاه کنین و ۱۰ ثانیه مونده به غارت دست دعا برآرین!

  • اعتماد به نفس خوبی پیدا می کنین. چیزی که شاید به طور نامحسوس در زندگیتون نقش مثبت بازی کنه. یه چیزی تو مایه های جراحی بینی (وقتی توسط روانپرشک تجویز می شه برای کسایی که خیلی حس «خود جوجه اردک زشت بینی» دارن).

  • در آینده هم اگر بخواین تبدیل شین به یه قدرت نظامی، مشکلی ندارین چون همه شما رو می شناسن و اگه بتونین اول کار جلوی قلدرهای محل به عنوان «ارتش دار» شناخته بشین، خیلی از موانع حله.

  • توی اتحاد می تونین سرتون رو بالا بگیرین و تو جنگ ها شرکت کنین و از دوستانتون حمایت کنین.

  • اگه بتونین به غرورتون مسلط باشین، می تونین مذاکره کننده ی خوبی باشین.
    دقت کنین که اگه به کل دنیای تراوین یه تفکر سیستمی (بسته) داشته باشیم، می بینیم که منابع از توی مزارع به وجود میان و در جنگ ها از بین می رن. یعنی مثلاً اگه شما یه جنگ بکنین و شما به انداره ۹ هزار منبع، نیرو از دست بدین و دشمنتون ۲۷ هزار منبع؛ معادل اینه که شما و دشمنتون یه پارتی بزرگ راه انداختین و همه ۳۶ هزار عضو سرور ایران رو دعوت کردین که به هر کدوم یک واحد منبع از جیب خودتون بدین! یعد شما قراره شمال شرق نقشه رو مهمون کنین و دشمنتون بقیه نقشه رو.
    خلاصه جنگ بده و مذاکره خوبه. :دی

  • می تونین روزی ۲۰ بار توی صفحه ی آمار > Top 10 نسبت پیشرفت غارت خودتون رو با بقیه بسنجین و ببینین که آیا می تونین تا آخر هفته مثلاً ۵ درصد نفر اوّل غارت بکنین؟


بدی ها:
  • تمام زندگی شما به تار مویی بند است! کلّهم ارتش شما می تونه در عرض یک ساعت به باد بره. کافیه یه غول بیابونی تو ۱۳×۱۳ شما به دلیل نامعلومی احساس خطر کنه از بودن شما و تصمیم بگیره شما رو با ۱۰۰ تا اسب بفرسته هوا!

  • کلی آدم در منطقه به خون شما تشنه اند. بالطبع این هایی که ازشون غارت می کنین یه موقعی بزرگ می شن و یادشون می مونه که شما روز اوّل مثلاً ۲۰ تا گندم ازشون بلند کردین! حتی ممکنه اعضای داخل اتحادتون هم از ای که فارم مشترکتون رو شما هی غارت می کنین از دستتون شاکی بشن.

  • تأثیر تراوین روی خواب و زندگی شما به شدت بالا می ره. خیلی از بازیکن های غارتگر، حتی شب ها هم در چند بازه ی دو ساعته می خوابند و هی alarm می زارن که نیروها رو بفرستن فلان جا حمله. و تقریباً چنین بازیکنی در تمام اوقات (به جز روزهای صلح) استرس داره و تو روزهای صلح هم حرص می خوره که چرا غارت نمی تونه بکنه!

نکات کلیدی:
  • غارت بدون جاسوسی (از قبل)، مثل رانندگی با چراغ خاموش تو خیابون می مونه! -- هر چه قدر هم شما به خودتون امیدوار باشین، باز ممکنه یهو یه عابر بپره وسط و شما رو نبینه. بدون جاسوس شما ۱) ازتون جاسوسی می شه و در موقع مناسب خفت گیر می شین! ۲) ممکنه به کاهدون بزنین و کلی نیروهاتون فقط قدم بزنن تو کوچه ۳) ممکنه یهو با یه دهکده ۲۰ نفره روبه رو بشین که ۴۰ نفر نیروی پشتیبان داره.

  • نیروهاتون رو خیلی خوب بشناسین! مثلاً یه حماقت محض اینه که وقتی یه همسایه گول دارین که با رعد هر روز می ریزه سرتون، برین کلی پول بدین محافظ تحقیق کنین و محافظ بسازین، چون محافظ اسمش «محافظ»*ه! برای سلامتی خودتون و نیروهاتون اجماعاً این صفحه رو بخونین و ببنین که فلان نیرو برای فلان کار آیا مفید هست یا نه!
    یا مثلاً اگه می خواین برین غارت یه دهکده که کاملاً مطمئن هستین خالیه، لزومی نداره که محافظ (چلفتی با سرعت ۵!) رو با شوالیه (با سرعت ۱۴) با هم بفرستین.

  • نیروهاتون رو خیلی خوب بشناسین! (چون خیلی مهمه، دو بار می گم). این بار مثلاً شما می خواین در اوج قدرت (خود خود اوجش) باشین و یه راست می زنین به سیم آخر و می رین ۱۰ تا شوالیه سزار می سازین و باش می رین تو کوچه، غارت! مثل این ۲۰۶های سفید که روزی ۲۰ بار از ایران زمین تا ته فرحزاد رو می رن و می یان و فکر می کنن دیگه الآن خود خود آخرشن! بابا پول شوالیه سزار هست یکی ۲۱۰۰ تا؛ همین پول رو می شه داد ۵ تا لژیونر ساخت و به جای ۷۰ منبع غارت (ظرفیت سزار) ۲۰۰ تا منبع رو حمل و نقل کرد. تازه اگه زد و طرف مثلاً ۳ تا سرباز هم تو خونه داشت، شما بدبخت نمی شین! فوقش دو تا سربازتون (۸۰۰ منبع) فنا می شه. سعی کنین حتماً یک بار هم که شده با این ابزار مقایسه قدرت های نیروها کار کنین (فرمول از خودتون بهش بدین) و دست تون بیاد که چه نیرویی مهمه.

  • مجدداً ساختمون الکی نسازین! حالا درسته که مثلاً زره سازی رو می گن قدرت دفاع رو می بره بالا و خب با پول کمی می شه یه ساختمون ساخت که جمعیت رو می بره بالا، اما واقعاً شاید تا اواسط بازی شما لازمش نداشته باشین. کی گفته تمام نیروها باید تحقیق بشن؟!

  • موقع غارت نیروهاتون رو خورد کنین. من خودم به شخصه مثلاً ۱۵ تا دهکده (که مطمئنم نیرو ندارن) رو bookmark کردم تو فایرفاکسم و هر سری شوالیه هام رو در گروه های ۳ الی ۶ نفره می فرستم. بعد وقتی یه گروه گزارشش اومد و دیدم دستش پره، یه ۳ تا (یا ۴تا)ی دیگه می فرستم. درسته که مثلاً ۳۰ تا شوالیه دست پر یهو ۳۰۰۰ تا منبع می یارن و آدم جیگرش حال می یاد، اما اگه شما یهو ۵۰ تا شوالیه فرستاده باشین، ۲۰ تایی که علاف می شن واقعاً گناه دارن.

  • گندم مصرفی دیده نمی شه اما شما ببینین! یه مثال می زنم؛ توی اون ۴۸ ساعت صلح حالتی که من می اومدم ۱۰ تا شوالیه (زمان ساختش رو در نظر نگیرین) اوّل جنگ می ساختم با حالتی که می ذاشتم آخرین ساعت می ساختم، دقیقاً پول یه شوالیه تفاوت داشت. دقت کنید که هر شوالیه در روز ۷۲ تا گندم می خوره و خب این یعنی اگه یه شوالیه شما در سه روز متوالی تنها دو بار با دست پر غارت بکنه شما (جدا از رکود سرمایه) ۱۴ تا هم گندم ضرر دادین!

  • یه چشمتون به WarSim باشه و چیزی رو باور نکنین مگر این که ببینین! مثلاً امروز یکی از دوستای من که گول بود می خواست با ۱۲ تا رعد و یه قهرمان رعد (۵-حمله) به ۹ تا فلنکس و ۶ تا رعد دیگه حمله بکنه و حال طرف رو بگیره. چیزی که دیده می شد این بود (۴ رعد کشته از مهاجم؛ ۴ رعد و ۶ فلنکس کشته از مهاجم). بعد من بهش گفتم که اگه به جای ۱۲ رعد با ۹ رعد حمله بکنه، یه کشته کمتر می ده و همون مقدار خسارت وارد می کنه! در کمال ناباوری دید که همین طوره. و دلیلش هم این بود که بار خسارت می افته رو دوش قهرمان که بعضاً ۳۱٪ خسارت و ۳۹٪ خیلی زیاد هم متفاوت (یه شب تا صبح استراحت ۵-درمان قهرمان) نیست و به یه رعد می ارزه!
    رو این حساب خوبه که بدونین نیروهاتون رو با چه ترتیبی بفرستین و گاهی یکی دو تا کمتر هم حتی مهمه.

  • قهرمان تون رو خوب بشناسین! تا وقتی توی لول یک هست، شما می تونین روزی شونصد بار توانایی هاش رو عوض کنین؛ پس در مواقع حمله بذارین ۵-حمله، در مواقعی که خودتون خونه این و بالا سرش بذارین ۵-ترمیم؛ در مواقعی هم که شب می خواین بخوابین بذارین ۵-دفاع. و توهم team-work هم نزنین که از گزینه های «افزایش قدرت همه» یا «افزایش دفاع همه» استفاده کنین! :دی با ور رفتن توی WarSim می تونین ببینین که اینا وقتی به نقطه سوددهی می رسن که حداقل ۱۰۰ تا ۲۰۰ تا سرباز قهرمانتون رو مشایعت کنه.

  • برای آخرت خودتون هم یه چیزی پس انداز کنین! آقا اومدیم و زد و همین فردا زلزله اومد؛ فرض هم بکنیم که زلزله یه دهکده ای ناشناخته در فاصله ۴ فرسنگی شماست! یه جوری بازی کنین که بیچاره نشین. درسته که «نیروی بیشتر = سود بیشتر» اما خب یه کم هم به منابع بها بدین.
    به قول یارو گفتنی، قضیه همون dance like no one is watching ـه! یه جوری بازی کنین انگار هر لحظه ممکنه زلزله بیاد و نیروهاتون بمیرن.

  • غارت نامتناهی نیست و اشباع می شه! بالطبع یه جایی می رسه که شما همه فارم های ۱۳×۱۳ رو در کمتر از ۳ ساعت پیش (در گروه های مثلاً ۵-شوالیه ای) غارت کردین و می دونین دیگه کسی نیست. پس حواستون باشه که خیلی deep نشین رو این طعمه ی طمع برانگیز!

  • هر از گاهی راه بیافتین و فارم یابی کنین! دهکده هایی که از «حمایت تازه واردین» در میان رو با تاریخ دقیقش توی یه folderخاص تو bookmarks بذارین (تو firefox) که اولین مهاجمشون شما باشین و اون موششون رو شما بکشین و کلی منبع (اگه جمعیتش ۲ باشه، حدود ۳۲۰۰ تا منبع داره) رو شما بکشین بالا!
    فارم شناس خوبی باشین و مثلاً از روی ID طرف (مقایسه کنین با مال خودتون یا دوستاتون) می تونین بفهمین کی رجیستر کرده و دلیل جمعیت کمش رجیستر دیر هست یا فعال نبودن. توی این سایت هم می تونین آمار پیشرفت روزانه هر بازیکنی رو بریزین پایین!

  • نکته جدید: حتماً قبل از حمله به فارمی که توی اتحاد هست و اتحادشون هم نفر بالای ۱۵۰ داره؛ ازشون اجازه بگیرین. جدای این که با این کار «ادب» خودتون رو نشون می دین و می تونین تو نگاه اون اتحاد یه بک گراند خوب از خودتون بسازین، الکی باعث جنگ هم نمی شین! مطمئن هم باشین که اگه اون دهکده واقعاً فارم باشه، به احتمال خوبی بهتون اجازه حمله می دن، یا طرف رو اخراج می کنن و خودشون با شما بهش حمله می کنن!
    «جنگ همیشه منتظر یه بهانه است» این رو یادمون باشه -- مثلاً می گن یکی از مسببین جنگ های جهانی اول و دوم کارخانه های اسلحه سازی بودن! خدا می دونه. ولی سعی کنین کلاً این بهونه تون چیزی باشه که بعداً خودتون رو به خاطر نبخشیدنش (forgive نکردن) سرزنش نکنین!

  • شعار کلیدی شما «بزن و برو و شجاع باش» هست؛ و البته «Carpe diem» هم توجیهی برای بیدار شدن نصفه شب و غارت می تونه باشه!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

سیاست سوم: حرکت به سوی منجنیق!

ببخشید از این که دیر شد! درگیری و مشغله و اینا.
خب راستش من خودم به منجنیق نرسیدم ولی زیاد بهش فکر کردم! و البته با دوستان حرفه ای هم زیاد راجع بهش حرف زدم.
توی این پست راجع به خوبی ها و بدی هاش می نویسم. لطفاً اگه شما هم نظری داشتین به من پیغام خصوصی بدین تا ویرایش کنم و اضافه کنم.

خوبی ها:
  • همه ازتون حساب می برن!
    حملات شما دیگه از شکل غارت خارج شده و می تونین یه نوع حمله بکنین که طرف رو به پسرفت بکشونین. با حمله با منجنیق می تونین ساختمون ها و منابعش رو تخریب کنین و کاری کنین که طرف برگرده به وضعیت یک هفته یا یک ماه قبلش. و خب این قدرت برای همه ترسناک هست و می تونه یه «حساب بردن از شما!» رو تو دل اطرافیانتون جا بکنه.
  • خودتون و اتحادتون دیگه می تونین دشمن های ضعیف رو تهدید کنین و در مقابل قوی تر ها هم ایستادگی کنین.
    اگه کسی تو منطقه به حرف شما گوش نکرد و اتحاد درستی هم نبود، می تونین با منجنیق لهش کنین! و البته اگه تا پیش از این دشمنی در منطقه شما رو با منجنیق تهدید می کرد، حالا شما توان پاسخ گویی دارین و می تونین جواب بدین و صرفاً اطاعت نکنین.
  • می تونین منطقه تون رو (۷×۷ و بعد ۱۳×۱۳) راحت تخیله کنین و یه کم طول خواب هاتون رو بیش تر کنین!
    اگه تو ۷×۷ شما یه قدرت نیمه شاخ هست، می تونین با منجنیق لهش کنین و بعد مطمئن باشین که هر حمله ای به شما (با منجنیق مثلاً) بیش تر از سه واحد (یک ساعت) طول می کشه و می تونین به جای ۲۰ بازه ی ۲۰ دقیقه ای (از ترس حمله و برای جاخالی دادن!)، طول خواب هاتون رو به ۸ بازه ی یک ساعته افزایش بدین!

بدی ها:
  • صاف می شین تا پولش رو بدین!
    برای ساختن تمام نیروها در رومن، اکثر نیروها (به جز شوالیه توتن) در توتن و اکثر نیروها (به جز شوالیه گول) در گول، دارالفنون لول ۵ کفایت می کنه. و برای تحقیق منجنیق در هر سه نژاد دارالفنون لول ۱۵ و کارگاه لول ۱۰ می خواد. بیاین این هزینه ها رو ببینینم. (هزینه رسوندن انبار به لول ۸ برای نگه داری این منابع رو بی خیال می شیم؛ که ۲۵۰۰ منبع برای لول ۸، ۱۶۰۰ برای لول ۷، ۱۴۰۰ برای لول ۶ و ... هست). (و قیمت تحقیق خود منجنیق و ساختش هم برای نژادهای مختلف یه مقدار متفاوته).











    خب ۱۶۰ هزار منبع واقعاً زیاد هست! حساب کنین اگه شما تولیدتون ۸۰۰ باشه در ساعت و فقط هم بخواین منجنیق تحقیق کنین، ۲۰۰ ساعت یا حدود ۸ روز و ۸ ساعت طول می کشه. و البته تو این مدت باید حواستون باشه که ۱) منابعتون سر ریز نشن ۲) غارت نشین ۳) منابعتون معتدل باشه (اگه طلا و تاجر npc برای تعدیل منابع ندارین، این یه کم سخته).
    البته یه نکته بسیار مهم هم افزایش ۸۷ واحد جمعیت و ۸۷ واحد مصرف گندم در این مدت هست که باید از اون عدد ۸۰۰ در مرور زمان کم بشه. توی نکته های کلیدی راجع به این هزینه بحث می کنم.
    البته به این هزینه ها می شه بالا بردن سطح اردگاه، سطح انبار (که گفته شد) و ساختن حداقل ۴ یا ۹ منجنیق دیگه رو هم اضافه کرد.


  • ممکنه بدجوری تحریم شین!
    کلاً توی این بازی شما به یه فارم که [با جاسوسی می بینین که] سه روزه منابعش همه رو ۱۲۰۰ (انبار لول یک) ثابت مونده و داره سرریز می کنه هم حمله کنین و ۱۰ تا گندم بدزدین، کلی ننه بابا پیدا می کنه! چه برسه به این که با منجنیق برین رو یه دهکده و طرف به دیوان عالی فلان و آژانس بین المللی بهمان و دادگاه لاهه و کمیسیون خانواده و ... شکایت می کنه که بیان شمای ظالم رو آدم کنن! کسی هم به پس زمینه و کارای قبلی طرف نگاه نمی کنه؛ همه می گن این مردک (شما با منجنیق!) داره مظلوم کشی می کنه!
  • برای شاخ های منطقه یه تهدید واقعی می شین و توی لیست سیاه اونها بالاترین می شین!
    اگه شما دشمنی در منطقه دارین که تا الآن باهاتون راه اومده و به «هر سه روز یه غارت» راضی شده، با این کار شما طرف هیچ ابهامی براش نمی مونه که باید لهتون بکنه!

نکات کلیدی:
  • در هر اتحاد (اوایل کار تو جنگ های قبیله ای!) کافیه که یه نفر این سرمایه گذاری عظیم رو بکنه.
    ۱) بقیه اعضا می تونن با منبع این طرف رو push کنند.
    مثلاً اگه ۱۰ نفر روزی ۶۰۰ منبع به منجنیق ساز بفرسته و تولیدات طرف ۸۰۰ در روز باشه، حدود ۳۰٪ تعجیل در کار خواهد بود که مثلاً باعث می شه اون ۸ روز و ۸ ساعت به ۶ روز و ۸ ساعت کاهش پیدا بکنه.
    ۲) البته این شخص خوبه که غارت گر هم باشه تا منابع رو زودتر به چنگ بیاره.
    ۳) این شخص باید لو نره وگرنه دشمن ها می دونن که فقط کافیه این شخص رو غارت بکنن یا بهش حمله بکنن!
    ۴) این شخص
    باید خیلی امین باشه! چون ممکنه یهو قهر بکنه و بریزه سر بقیه!


  • این وسط هرگونه آپدیت منابع مقرون به صرفه نیست و بهتره قبل از شروع اولین گام در این راستا باشه.
    دقت کنین که در این سیاست فقط در انتهای راه (و نه در طول مسیر) شما نتیجه می بینین. پس اگه مثلاً تصمیم می گیرین که موقعی که دارالفنون تون لول ۱۴ هست، یهو یه مزرعه آهن آپدیت کنین، بهتر بود که این کار رو اول کار انجام می دادین. تا توی طول همین ۴، ۵ روزی که تو این راه هستین هم از اون مزرعه آهن استفاده کنین.
    پس وقتی گام در این مسیر بذارین که مطمئن هستین!
  • حتماً انواع سیاست های حمله رو بخونین.
    توی فروم کافیه به این نتیجه جست جو نگاه کنین.
حرف آخر:
یه کم غرورتون رو زمین بذارین و ببینین آیا لازم هست منجنیق بسازین؟!
۱۰ روز دیگه رو درنظر بگیرین که شما به منجنیق رسیدین ولی هم سن و سال های شما (از نظر سن تراوینی) به دهکده دوم رسیدن و تولیداتشون ۱۵۰٪ شده. شما یا ناچاراً باید یه جنگ الکی راه بندازین و از اسلحه تون استفاده کنین یا جلو آینه وایسین و با پشت-بازو خودتون حال کنین!

دقت کنین که منجنیق بازگشت سرمایه (به شکل عرف) نداره!

این سیاست فقط در مواقع خطر، در مواقعی که می خواین تو منطقه شاخ بشین و در مواقعی که راه دیگه ای (مخصوصاً راه بدون خرجی به نام «دیپلماسی» و گفت گو) نیست توصیه می شه!



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

سیاست چهارم: دهکده دوم!


یک سرزمین متروکه که توش بشه دهکده ساخت مثل شکل زیر هست که گزینه ی «بنای روستای جدید» داره.



۱) معرفی انواع سرزمین های متروکه برای ساخت دهکده

این سرزمین ها توی نقشه (از بیرون، از ۷×۷) شکل خاصی ندارن؛ و همون طور که در پست پایینی توضیح داده شده، همواره ۱۸ تا خونه خالی دارن.
اون سرزمین هایی که توشون جک و جونور (نیروهای طبیعت) هست و از توی نقشه شکل خاصی دارن رو نمی شه توشون دهکده جدید ساخت (پست پائینی رو بخونین). فقط باید یا غارت کرد، یا چسبوندشون به یه دهکده توی ۷×۷شون.


بر اساس این که چند تا از ۱۸ تا خونه ی یه سرزمین بی صاحاب (به جای متروکه! که اشتباه نشه با «واهه» که باید با قهرمان تسخیر کرد)، شامل گندم می شه این زمین ها به ۳ نوع اصلی تقسیم می شن. دلیل این که گندم توش شاخص هست، اینه که در آینده وقتی ارتش شما برسه به ۵۰۰۰ تا نیرو، مهم نیست که تولید چوب یا خشت شما مثلاً ۵۰۰ باشه، تنها نکته مهم اینه که شما باید بتونین گندم لازم برای نگهداری (اصطلاحاً upkeep) این نیروها رو تأمین کنین.
دقت کنین که نوع یه سرزمین و نسبت و جای فیلدهاش تو کل بازی ثابت هست.
  • نوع اول: سرزمین ۱۵ گندمی



    همون طور که توی شکل می بینین، یکی از این ها در x:124 و y:9 هست. این زمین ها همواره ۱۵ خونه گندمی دارن و از هر منبع هم یه خونه دارن.


  • نوع دوم: سرزمین ۹ گندمی


    این زمین ها دقیقاً ۹ خونه گندم دارن و از هریک از منبع دیگه دقیقاً ۳ تا دونه دارن که جمعش می شه همون ۱۸. یه دونه شون هم توی x:128 (بدون y!) هست.


  • نوع سوم: سرزمین ۶ گندمی (یا عادی)


    دهکده اول همه بازیکن ها از این نوع هست. تو این نوع زمین ۶ تا فیلد گندم هست و از هر فیلد دیگه هم ۴ تا (که می شه مجموعاً ۱۸ تا).
    توی ۶ گندمی، این که بقیه منابع مساوی (هر کدوم چهار تا) باشن یه دهکده عادی (استاندارد) رو نتیجه می ده که برای همه بازیکن ها هم هست. منتهی یه سری دهکده دیگه هم توی نقشه هستن که ۶ گندمی هستن و مثلاً این ۴:۴:۴ شون هست ۳چوب:۴خشت:۵آهنی (زمین آهنی) یا ۴چوب:۵خشت:۳آهن (زمین خشتی) یا ۵چوب:۳خشت:۴آهن (زمین چوبی). هر ۳ ی این زمین ها البته همواره ۶ تا گندم دارن اما بنا به سیاست (و نژاد) یه بازیکن ممکنه مثلاً توی یه زمین ۵ چوبی دهکده بسازه که دورش هم واهه چوب هست (رجوع به پست پائینی) تا مشکل چوب دیگه نداشته باشه.

    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
۲) از کجا دهکده با نوع مورد نظرمون پیدا کنیم؟

برای شروع روی چند تا از خونه های خالی (بدون علامت) کنارتون توی نقشه کلیک کنین و ببینین از چه نوعی هستن. اکثراً ۶ گندمی استاندارد (۴:۴:۴) هستن اما ممکنه چیزای دیگه هم دور و ورتون باشه. حالا برین به سایت crop-finder که سرور ایران رو هم ساپورت می کنه و مختصات خودتون رو وارد کنین تا اطرافتون رو بهتون نشون بده.
یه سری از این زمین ها البته احتمالاً قبلاً توشون دهکده ساخته شده (معمولاً ۱۵ گندمی ها رو زود می گیرن). اما خب توشون خالی هم پیدا می شه.


۳) کدوم نوع دهکده بهتره؟ آیا حتماً ۱۵ گندمی بهتره؟

بیاین اول سه نوع دهکده گفته شده در بالا رو بررسی کنیم:
  • دهکده ۱۵ گندمی
    وقتی تمام منابع این دهکده رو برسونین به لول ۵ (تولید ۳۳ در ساعت) در عرض کمتر از یک هفته ورودی انبار شما هست:
    ۳۳ چوب در ساعت / ۳۳ خشت در ساعت / ۳۳ آهن در ساعت / ۴۵۰ گندم در ساعت (۴۵ تاش فرضاً مصرفی جمعیت).
    و البته با گذشت زمان این نسبت به «۶۶ در برابر ۹۰۰ می رسه!». تولید نهایی این دهکده اینجاست.

    با این توضیح ناعادلانه (اوایل کار که مصرف گندم پایینه) چه باید کرد؟!

    ۱) از بازار انتظار سوپرمن بودن نداشته باشین! شما یه شب تا صبح (۸ ساعت) حدود ۲۸۰۰ تا گندم تولید می کنین. که باید یا مصرفش کنین (معمولاً نیروها و ساختمون ها گندم زیادی نمی خوان در مقایسه با بقیه منابع) یا باید تو بازار با منابع دیگه تعویضشون کنین؛ که متأسفانه الآن دور برگشته و این گندمه که ارزون شده! (بر عکس دو سه هفته پیش). چون هم تعداد دهکده های گندمی زیاد شده، هم اکثر بازیکن ها مخفیگاه زدن و موقع غارت مثلاً همه منابعشون (که حفظ می شه) مساوی می شه (روی ۳۰۰۰ مثلاً) در حالیکه مصرف ۳۰۰۰ تا آهن/چوب/خشت در حالت طبیعی به ۱۰۰۰ یا ۱۵۰۰ تا گندم احتیاج داره ولی ۳۰۰۰ تا تو انبار هست.

    ۲) یه راه استفاده از طلا و تاجر NPC (تعدیل منابع) هست.
    بدون شرح!

    ۳) با ساختن ارتش می شه مصرف کرد و ارتش رو فرستاد غارت
    من قبل از ساختن ۱۵ گندمی شهودم روی بازار بود! اما Serok راست می گفت؛ باید ارتش خوبی (مثلاً ۵۰ تا شوالیه سواره و ۱۰۰ تا پیاده نظام) ساخت و نون اون ها رو داد و با اون ها غارت کرد! این خیلی بهتر از تاجر تعدیل منابع کار می کنه :دی

    ۳) یا باید از دهکده اول حسابی سایر منابع رو به این دهکده تزریق کرد
    این کاریه که اکثر ۱۵ گندمی ها اوایلش می کنن. اما خب مثلاً تو همین مثال بالا شما باید حدود ۴۰۰ تا از هر منبع دیگه در ساعت بیارین سر این دهکده که تعدیل بشه و زود پیشرفت بکنه.

    نتیجه گیری:
    یه دهکده ۱۵ گندمی خیلی سخته نگهداری ازش! شما باید تولیدتون تو دهکده اول خوب باشه که بتونین اوایل به این دهکده منبع تزریق کنین و تو کار یه ارتش خیلی بزرگ هم برین که بتونن این گندم ها رو (با غارت!) تبدیل به سایر منابع بکنن.
    و البته اگه دیدمون رو بچرخونیم و ارتش رو هدف (و نه وسیله!) ببینیم، یه دهکده ۱۵ گندمی برای این که با جمعیت ۴۰۰، حدود ۶۰۰ تا نون خور داشته باشین، اجنتاب ناپذیر و حتی حیاتیه!


    دهکده ۹ گندمی
    وقتی تمام منابع این دهکده رو برسونین به لول ۵ (تولید ۳۳ در ساعت) در عرض کمتر از یک هفته ورودی انبار شما هست:
    ۱۰۰ چوب در ساعت / ۱۰۰ خشت در ساعت / ۱۰۰ آهن در ساعت / ۲۵۰ گندم در ساعت (۴۵ تاش فرضاً مصرفی جمعیت).

    خب نسبت به دهکده ۱۵ گندمی، خیلی متعادل تره، به درد ارتش هم می خوره. تزریق کمتری هم احتیاج داره. همین! تولید نهایی این دهکده اینجاست.


    دهکده ۶ گندمی
    وقتی تمام منابع این دهکده عین دهکده اول شماست، یعنی شما دارین یه بازی دیگه رو شروع می کنین با این تفاوت که می تونین سریع تر رشد بدین اون ور رو هم و دو تا دهکده ساپورتر (برای دهکده سوم گندمی) داشته باشین.
    اگه زیاد آنلاین نمی شین و متعادل (یا معتدل!) پیش می رین شاید این ۶ گندمی خیلی مناسب شما باشه.

    الکی دنگ و فنگ تعدیل منابع رو ندارین و صرفاً تولیداتون رو بالا می برین.


    نتیجه گیری نهایی
    توانایی های خودتون رو خوب ارزیابی کنین و نوع دهکده تون رو انتخاب کنین! ۶ گندمی نه تنها ننگ نیست، بلکه می تونه شما رو آماده کنه که دهکده سوم رو (حالا ۱۵ گندمی!) بهتر و باشکوه تر بزنین.
    هیچ لزومی نداره از الآن اوج رو ببینین؛ که اگه مثلاً همه منابع برسن به لول ۲۰ و شما ۱۵۰٪ افزایش واهه داشته باشین و نونوایی و آسیاب و شیرینی پزی و قنادی و طلا و ... اون وقت تولیدتون به جای ۲۸۰۰ به ۴۵۰۰ می رسه اگه ۱۵ گندمی باشین. بابا ممکنه تو تزریق به ۱۵ گندمی همین اول کار وا بدین و یکی بیاد با منجنیق از روتون رد بشه! :دی

    خیلی هم دنبال نفرات اول راه نیافتین! اونا توتن هستن و غارتگرهای همیشه آنلاین و حرفه ای. اگه تمام (دقت کنین «تمام») سیاست ها و رفتارهای بازی شما عین اون هاست، خب پس دنبال سر اونا برین؛ وگرنه بازی خودتون رو بکنین!
    مثل این یارو رفیق ما که کلی مدال رنگارنگ جهانی المپیاد ریاضی و کامپیوتر داره و یه بار تو یه مصاحبه گفته بود که کشک بادمجون دوست داره؛ بعد چند وقت بعدش یه بچه فینقیلی اومده بود پیشش گفته بود «من کشک بادمجون می خورم، باهوش نمی شم و فقط دلم درد می گیره!».

۴) چرا باید دهکده دوم بسازیم اصلاً؟ چرا نسازیم؟ (مزایا و معایب)

مزایا:
  • تولیدات شما خیلی سریع رشد می کنه.
    دقت کنین که هزینه ای که شما برای یک واحد افزایش منبع (تو مزارع) می دین با افزایش لول منابع افزایش پیدا می کنه. یعنی اول کار برای مثلاً سطح ۲ به ۳ گندم (تولید از ۹ به ۱۵ یعنی افزایش ۶) شما ۶۹۵ واحد مصرف می کنین (برای بقیه منابع هم خیلی نزدیک به همینه هزینه) که با یه تقسیم ساده می شه شما ۱۱۵ واحد می دین تا یه واحد رشد ساعتی داشته باشین. اما خب مثلاً تو لول ۹ به ۱۰ (تولید از ۱۴۵ به ۲۰۰ یعنی افزایش ۵۵) شما ۲۵۲۵۵ منبع می دین یعنی حدود ۴۶۰ منبع برای افزایش یک واحد تولید!
    خب در نظر بگیرین اگه به جای بالا بردن یه منبع از لول ۹ به ۱۰، شما بتونین مثلاً ۹ تا منبع رو از سطح ۲ به ۳ ببرین به جای ۲۵ هزار هزینه، فقط ۷ هزار هزینه می دین! و این فقط با ساخت دهکده دوم میسّر می شه.
  • دامنه غارت شما بزرگ می شه.
    اگه بتونین تو یک هفته توی دهکده دوم به شوالیه سبک غارتگر (رعد، دلاور، شوالیه رومن۹) برسین، خیلی زود می تونین غارت رو هم از اون ور شروع کنین و کلی رشد کنین.
    همین دامنه برای بازار و پشتیبانی هم بزرگ می شه (و بالطبع، در بدی ها می بینیم که برای حمله دشمنان به شما هم بزرگ می شه!)
  • بقیه ازتون حساب می برن!
    اصولاً دهکده دوم یه سیاست ماندگار هست که خیلی زود هم دیده می شه (مثلاً اگه تو اتحاد نفر اول ۲-دهکده ای باشین) و خب خیلی هم راحت کمک می کنه جمعیت کل شما یهو ۱۰۰ واحد بره بالا. خودتون بقیه اش رو حساب کنین...
  • در آینده که زمان bottleneck (لنگی ِ کار) ساخت ارتش شما بشه، تولید نیروهای شما سریع تر می شه.

معایب:
  • دشمنان شما خیلی احساس خطر از وجود شما می کنن.

  • شما ممکنه یه دهکده تون رو از دست بدین! (یه حال اساسی به دشما)

  • تمام نیروهای شما باید از دو جا حمایت کنن و دائم بین دو دهکده جابه جا بشین (سردرد می گیرین!)


۵) نکات متفرقه
  • موقع انتخاب موقعیت دهکده جدید، روی واهه های اطراف دهکده توجه کنین (اما فقط توجه کنین!)
    اگه تو منطقه بازیکن شاخی هست، لزومی نداره که تمام واهه ها به شما برسن. اما خب سعی کنین حداقل پتانسیلش رو داشته باشین. مثل یارو که رفته بود حرم امام رضا و یه هفته خودش رو بسته بود به ضریح که «یا امام رضا من این BMW بانک تجارت رو برنده بشم»، بعد یه شب امام می یاد به خوابش و می گه «خب برو یه حساب تو بانک تجارت اول باز کن!».
  • فاصله دهکده هاتون رو بیش تر از نیم ساعت با تاجر انتخاب نکنین (یه جور که در یه ۷×۷ جا بشن جفتشون)؛ مخصوصاً توی ۹ یا ۱۵ گندمی
  • این که تو یه جای شلوغ بسازین یا خلوت به خودتون هر کدوم یه مزایا/معایبی داره.
    اگه قراره زود شاخ بشین و ارتش و منجنیق بزنین، خب جای شلوغ بهتره چون فارم های بیش تری داره. اما اگه می خواین مسالمت آمیز زندگی کنین، جای خلوت بهتره چون کمتر بهتون حمله می شه.
  • قبل از بنا کردن دهکده، حواستون باشه که کسی اون جا رو نشون نکرده باشه!
    مثلاً منی که تو شمال شرقی هستم، دو تا گزینه ۱۵-گندمی داشتم و رفتم تمام پروفایل های بازیکنان (و wingهای) اتحاد NE (شمال شرقی) رو، که حدود ۷۰ نفر بودن، خوندم و دیدم یکی از شاخ هاشون (با ۸۰۰ تا جمعیت) یکی از این ها رو نشون کرده و من خیلی ساده بی خیال اون دهکدهه شدم! چون مطمئن بودم که طرف با منجنیق می یاد تو سرم.
  • برای در امان موندن مهاجرها می تونین تو تله نگهشون دارین!
    اصولاً مهاجر موجود گرونی هست (حدود ۲۲ تا ۲۵ هزار منبع) و خیلی حیفه که به آدم حمله بشه و مهاجر صاف صاف بمیره!
    یه ایده ای که می شه زد اینه که اگه یه گول تو اتحادتون دارین، با مهاجرهای اول و دومتون (و فقط مهاجرتون) بهش حمله کنین تا بیافتن تو تله یارو؛ و بعد وقتی سومین مهاجرتون آماده شد، به طرف بگین که اون دو تا آزاد کنه. این حمله (و فقط این نوع حمله) به اعضای داخل اتحاد از نظر مولتی هانتر ها مجاز است (Serok پرسیده بود!).
    فقط حواستون باشه که گوله یهو دبّه در نیاره! هاهاها.
۶) هزینه ی ساختن
  • هزینه ساختن قصر یا اقامتگاه تا لول ۱۰ به ترتیب ۹۰ هزار و ۶۰ هزار هست.



    به این رقم باید ۳ تا مهاجر که هر کدوم دونه ای «برای گول ۲۲۷۰۰؛ برای رومن ۲۳۸۰۰ و برای توتن ۲۵۰۰۰» هستن رو اضافه کنین که به رقم ۱۳۱۴۰۰ (برای رومن با اقامتگاه) برسین.
۷) پیش نیازهای غیر لازم ولی highly recommended


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~ سیاست پنجم ~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

سیاست پنجم: تسخیر واحه (Oasis) با قهرمان!

اول یه نکته ای بگم که خودم مدت زیادی درگیرش بودم! توی این بازی به دو تا چیز می گن «سرزمین متروکه».

------------------------


دو معنای مختلف برای یک واژه (سرزمین متروکه)

واحه: (و نه واهه!)
اولیش که اسم انگلیسیش Oasis هست (و جمعش می شه Oases) یه چیزی شبیه شکل زیر هست.


این زمین:
  • رو فقط می شه غارت یا تسخیر کرد و گزینه ای برای ساختن دهکده توش نیست!
  • برای تسخیر این زمین ها باید از قهرمان استفاده کرد. و برای این کار هم لول «عمارت قهرمان» (و نه لول و نه نوع خود قهرمان) مهم هست.
  • توش معمولاً جک و جونور زیاد هست که تولیدمثل هم می کنن و زیاد می شن. قدرت دفاعی بسیار عالی (برخلاف موش موشک اول بازی شما!) دارن.
  • توی نقشه شکل خاصی دارن و می شه از روی نقشه فهمید نوعشون رو.
  • کاربردش (که می دونین یا می خونین) فقط و فقط منوط به دهکده های ۷×۷ اطرافش هست. گرچه از هر جایی می شه اومد و غارتش کرد.
  • ۸ نوع داره که انواعش اینجا هست و وقتی از جانب یه دهکده (در ۷×۷ش) تسخیر بشه روی تولیدات اون دهکده تأثیر می ذاره.
    در ۳ نوع، به یک منبع (یا فقط چوب، یا فقط آهن، یا فقط خشت) ۲۵٪ به تولید خالص اضافه می کنه.
    در ۲ نوع به تولید گندم ۲۵٪ (نوع اول) و ۵۰٪ (نوع دوم) اضافه می کنه.
    در ۳ نوع دیگه ترکیبی از ۲۵٪ گندم و ۲۵٪ از یه منبع دیگه هست.


دهکده بی صاحاب:
تو بازی به این خونه های نقشه هم می گن «سرزمین متروکه». معمولاً شکلی شبیه این پایینی دارن.




این زمین:
  • رو فقط می شه توش روستای جدید (با ۳ تا مهاجر همزمان) ساخت. چیزهایی مثل غارت (قبل از ساخت دهکده) یا تسخیر وجود نداره براش.
  • توی نقشه هیچ مشخصه خاصی نداره و عین یه خونه خالی می مونه. انواعش رو هم نمی شه از روی نقشه دید!
  • همواره ۱۸ خونه برای منابع دارن و شبیه دهکده آدم ها (مثل مال خودتون) هستن.
  • انواعش (مثل ۱۵ گندمی، ۹ گندمی، عادی استاندارد، عادی چوب، عادی خشت، عادی گندم) رو توی پست مربوط به دهکده دوم (بالا) دیدیم.

توی این راجع به تسخیر واحه (نوع اوّل سرزمین متروکه) با قهرمان صحبت می کنیم.

بالطبع باید توی فروم خونده باشین که هر دهکده حداکثر سه تا واحه می تونه داشته باشه و برای تسخیر واحه های اول، دوم و سوم هر دهکده به ترتیب به لول ۱۰، ۱۵ و ۲۰ «عمارت قهرمان» (و نه خود قهرمان!) احتیاج هست.

خوبی ها:
  • تولیدات بیش تر!
    با تسخیر دو تا واحه چوب مثلاً خیلی راحت می تونین تولید تون رو از ۴۰۰ به ۶۰۰ برسونین (این کار با آپدیت کردن مزارع خیلی هزینه زیادی داره اگه حساب کنین)
  • مسئله حیاتی برای دهکده گندم
    افزودن ِ به فرض ۱۵۰٪ درصد (در حالت ایده آل) یا ۷۵٪ (در حالت متوسط) به تولید گندم وقتی شما ۱۰هزار تولید گندم در ساعت دارین (چند ماه آینده) باعث می شه که شما بتونین یه ارتش خیلی بزرگ (مثلاً ۷۵۰۰ نیرو بیش تر) رو این جوری ساپورت کنین.
  • بازگشت سرمایه داره!
    برخلاف منجنیق، اگه درست و به موقع سرمایه گذاری کنین می تونین سود کنین! دقت کنین که هزینه تسخیر واحه همیشه ثابته (در پایین محاسبه شده) اما سود تسخیر واحه (یه درصد به تولیدات) در زمان های مختلف بازی و با رشد منابع شما، افزایش پیدا می کنه! البته وقتی سودش از ضررش بالا بزنه، دست روش زیاد می شه (به قول بچه ها!) و خواستگار خوب پیدا می کنه و سرش دعوا می شه.

بدی ها:
  • ممکنه غارت بشه
    هر کسی از هر جای دنیا ممکنه بیاد و غارت کنه. با حمله به واحه ای که مثلاً متعلق به دهکده ایکس هست، توی هر ۱۰ دقیقه می شه ۱۰٪ از منابع دهکده ایکس رو غارت کرد. یعنی مثلاً اگه تو دهکده ایکس از هر منبع ۵۰۰۰ تا باشه (و خب مثلاً مخفیگاه کافی نباشه) انگار واهه شما در هر دقیقه تولید ۵۰۰ تا از هر منبع رو داره که این مقدار قابل غارت هست. و اگه مثلاً یکی الآن حمله کنه و یکی ۸ دقیقه دیگه، دومی حداکثر ۴۰۰ تا از هر منبع رو می تونه غارت کنه. این مقدار هم از دهکده اول شما فکر کنم کم می شه.
    تأثیر مخفیگاه هم مثل داخل ده هست. یعنی ۱۰درصد از منابعی که خارج از مخفیگاه می مونه مد نظر هست؛ نه کل منابع.
  • ممکنه سرش دعوا بشه
    بعد از یه مدت که تمام مزارع (اگه پایتخت نباشه) تا لول ۱۰ بالا می رن یا (اگه پایتخت باشن) لولشون خیلی زیاد می شه، دعوا توی خونه های ۷×۷ دور واحه بر سر اون راه می افته. و شما ناخودآگاه باید ازش (به عنوان یه مکان اضافه) دفاع کنین و مثلاً اگه تا الآن نیروهاتون بین ۲ تا دهکده تون تقسیم می شد برای دفاع، الآن باید بین ۳ تا دهکده تقسیم بشه.
  • تسخیرش خرج مصرفی داره و خرج ارتقائی
    رسوندن عمارت قهرمان به سطح ۱۰ خودش این قدر خرج داره:



    تازه به این مقدار هزینه افزایش سطح انبار و ساختن یک قهرمان رو هم می شه اضافه کرد!
    جدای از این خرج، یه خرج مصرفی اولیه هم هست و اون کشتن موجودات جک و جونور (نیروهای طبیعت، اصطلاحاً) هست که ممکنه تا ۵۰ هزار منبع نیرو براتون خسارت داشته باشه.

نکات کلیدی:
  • واحه نه به وجود می یاد نه از بین می ره
    پس واحه های ۷×۷ دهکده[ها]تون رو همیشه زیرنظر داشته باشین. بالطبع یه مدت دیگه شما خیلی به این ها احتیاج پیدا می کنن. پس همیشه به خاطر بسپارینشون؛ و حتی توی ساخت دهکده دوم هم به این نکته توجه خوب (و نه حیاتی) ای داشته باشین.
  • سعی کنین واحه ای رو پیدا کنین که در ۷×۷ اون واهه بازیکن شاخ نیست!
    چون فقط یه بازیکن شاخ و وقتی واهه براش سود استراتژیک (غیر از غارت) داشته باشه به واحه حمله اساسی می کنه.
  • دفاع فراموش نشود!
    وقتی فکر تسخیر به سرتون بزنه که بتونین دفاعی «حداقل به اندازه نیروهای طبیعتی که الآن توش هستن» ارائه بدین. چون درصورتی که شما دفاعی که بعد از تسخیر در اون واحه مستقر می کنین، از دفاع default خودش (طبیعت) ضعیف تر باشه، شما فقط کار رو برای بقیه دشمنان آسون کردین! البته Serok می گه که سعی کنین شاخ باشین تا کسی جرأت حمله به واحه تون رو نکنه و اگه حمله کرد، با منجنیق هاتون طرف باشه!
  • شبیه ساز جنگ فراموش نشه
    همیشه حواستون باشه که چه قدر نیرو باید هدر بدین برای تسخیر. این رو از شبیه ساز می تونین کامل به دست بیارین.
  • لزومی نداره از این سرزمین ها (تسخیر نشده) جاسوسی کنین!
    نیروهاش که روش نوشته! توشون هم معمولاً (قبل از غارت) از هر منبع ۴۰۰ تا هست.
حرف آخر:
خیلی ساده: اگه دیدین می صرفه که ۱۱۰هزار تا منبع حروم کنین و کلی هم کشته سر غارتش بدین و کلی هم نیرو بکّارین که محافظتش رو بکنن، برین طرفش. وگرنه الکی توهم نزنین که مثلاً تولید ۲۰۰ شما بشه ۳۰۰! اگه قراره افزایش تولید شما ۱۰۰ واحد باشه، بعد از ۶۶ روز تازه شما فقط هزینه تون بر می گرده (و تا این وقت سودی نکردین).
با این محاسبه، بهتره وقتی برین طرف این ها که تمام منابعتون ۱۰ (یا حتی بالاتر) باشه و ساختمون های اضافه شون رو هم آپدیت کرده باشین.




لازم به ذکره که بگم این مطلب از eyedean عزیز گرفتم